Een voorstelling over een multiculturele vriendschap

Uit de educatieve bundel:

er staat een jonge vrouw in de voordeur ik schat haar 16
ze draagt een hoofddoek
wit
en een lange rok
zwart
tegen die rok plakt een jongen van een jaar of zes
hij heeft een te groot hoofd
draagt zijn blote voeten in badslippers

ik kom uw schaal terugbrengen
uw vader … hij bracht mij eten
ze kijkt me niet begrijpend aan ...

Saïda heette ze
zij die mij binnenliet
zij die mij leerde
zij die mij vroeg
niks tegen haar vader te vertellen

hoe is het om als jonge Vlaamse opgenomen te worden in een Berbers gezin,
in die familie de vertrouwenspersoon te worden van én de dochter én de vader,
hoe is het om te moeten kiezen terwijl je niet weet wie de waarheid vertelt …

het verhaal van een vriendschap
tussen vertrouwen en verraad
tussen beloven en verliezen

Lees de overwegend positieve reacties van onze leerlingen

“Ik vond het een zeer goed stuk. Ik denk dat je aan de reacties van de leerlingen genoeg weet. Sommige stukjes waren echt heel grappig en er werd dan ook veel gelachen in de zaal.” (Melissa)

“Het verhaal wordt verteld door Lotte en het was grappig en goed naar voor gebracht. Op het einde werd het ernstig en het slot was triest.” (Stijn)

“Het was een riskant thema, maar ze hebben dat heel goed gedaan. Het was erg realistisch en grappig.” (Kevin)

“Ik begreep niet alles goed, maar Griet Dobbelaere acteerde goed.” (Paulien)

“Het stuk zat goed in elkaar en de muziek was goed.” (anoniem) “Het was tof en grappig en helemaal niet saai, omdat het spel afgewisseld werd met muziek en een filmpje. Ik vond wel dat ze soms iets te ver gingen met hun uitspraken over allochtonen, vooral omdat er ook mensen van een andere cultuur in de zaal zaten.” (Elien)

“Ik vond het een leuk stuk. Het was grappig en ging over verboden liefde en cultuurverschillen.” (Heidi)

“Op een dag verdwijnt Saïda met haar geliefde. Haar vader komt bij Lotte om te vragen waar ze is. Ze zwijgt, hoewel ze op de hoogte is. Op een dag krijgt ze een brief van Saïda waarin staat dat ze het goed maakt en dat Lotte niet ongerust hoeft te zijn.” (Liesbeth)

“Ze speelde echt goed en kon stemmen echt goed imiteren. Saïda en Lotte maakten allebei kennis met een andere cultuur.” (Evelien)

“Ik vond het toneel geslaagd, maar niet ontzettend goed. De racistische grappen in het begin vond ik nogal gedurfd. In het midden en op het einde ging het meer over de vriendschap tussen een Marokkaans en een Belgisch meisje.” (Escha)

“Ik vond dat het stuk heel goed in elkaar zat en het werd ook op humoristische wijze gebracht. Je kreeg inzicht in de Marokkaanse cultuur en er zat een mooie boodschap in het toneel, nl. dat je je vrienden of familie nooit verraadt. Het decor was eenvoudig en de belichting mooi. Een minpuntje was het feit dat er maar één actrice op het podium stond. Saïda en haar familie kreeg je nooit te zien en dat maakte het wat onduidelijk.” (Liv)

“Ik zou deze voorstelling zeker niet slecht noemen, maar soms een beetje eentonig. Er werd goed geacteerd. Sommige uitspraken waren best wel cru, maar werden verdoezeld door het sarcasme van Lotte.” (Violette)

“In het begin had Lotte het moeilijk met de gewoonten van de Marokkaanse familie. Ze leerde hen kennen en won hun vertrouwen. Na verloop van tijd vertrouwde de vader zelfs zijn brieven en betalingen aan haar toe. Ik vond het een zeer interessante voorstelling.” (Lien)

“Ik vond het stuk leuk en boeiend. Jammer dat die 2 jongens alleen maar zongen en niet echt meededen. In het begin van de voorstelling denk je dat ze racistisch is en dat zint veel mensen niet. Na een tijdje wordt het grappig en aangenaam.” (Joni)

“Ik vond het een zeer goed toneel. Er zat een duidelijke boodschap in: dat je niet van je eerste indruk mag uitgaan, dat je mensen eerst moet leren kennen voor je een oordeel velt. Een paar uitspraken kwamen vrij beledigend over, maar ik denk dat ze pasten in het stuk.” (Sander)

“Door dit toneel willen ze ons duidelijk maken dat er te veel racisme in de wereld is en dat we er iets aan moeten doen.” (Jessica)

“Ik heb al betere voorstellingen gezien. Het wow-gevoel was er niet. De verhaallijn was soms onduidelijk. De actrice speelde wel heel goed.” (Christophe)

“Lotte raakte bevriend met Saïda. Dat vind ik heel mooi, want sommigen willen niets weten van allochtonen.” (Lisa)